IRAN JAVAN NADARAD is a visual tribute inspired by the powerful poem and the emotions carried inside its words.
This video does not try to explain — it remembers.
Empty streets, silent symbols, roses on asphalt, abandoned moments… each scene reflects a piece of collective memory and resilience. The imagery moves between absence and presence, between quiet grief and enduring hope, shaped through cinematic illustrated visuals.
This project is created with deep respect for the people whose stories continue to live beyond headlines. It is a poetic interpretation — not a documentary — built to honor emotion, memory, and dignity.

Special thanks to **Mr. Mehdi Mohammadi Saheb Divan** for his beautiful lyrics and for granting permission to use his words in this work.
Instagram: [https://www.instagram.com/mehdi.sahebdivan/]

If this video resonates with you, your support and presence mean more than words. Thank you for being part of this journey.

اخطار ! این ویدئو شامل صحنه هایی است که مناسب اکثریت مردم نیست
این فقط یک موزیک ویدیو نیست، بلکه روایتی از یک جنایت فراموش‌نشدنی و فریادی برای دادخواهی است.

در این اثر، با استفاده از قدرت هوش مصنوعی، موسیقی‌ای خلق کرده‌ام تا صدای قربانیان بی‌گناهی باشد که در حمله نیروهای حکومتی به معترضان جان خود را از دست دادند. این آهنگ که با صدای من و با شعر معروف و تکان‌دهنده‌ی «مرتضی خدایگان» ساخته شده، تلاشی است برای زنده نگه داشتن یاد عزیزانی که دیگر در میان ما نیستند.

تصاویر این کلیپ، گوشه‌ای از درد و رنجی را به تصویر می‌کشد که بر مردم ایران تحمیل شد. تماشای این ویدیو ممکن است برای شما آزاردهنده باشد، اما فراموشی، دردناک‌تر است.

اگر شما هم به دنبال عدالت و آزادی هستید، این ویدیو را به اشتراک بگذارید تا صدای ما به گوش جهانیان برسد.

✅ برای حمایت و شنیدن آثار بیشتر، کانال را سابسکرایب کنید و نظرات خود را با ما در میان بگذارید.

متن شعر

من درختی، کلاغ بر دوشم
خبرم درد می کند بدجور
ساقه تا شاخه ام پر از زخم است
تبرم درد می کند بدجور

من کی ام جز نقابی از ابهام؟
درد بحران هویت دارم
یک اشاره بدون انگشتم
اثرم درد می کند بدجور

جنگجویی نشسته بر خاکم
در قماری که هر دو می بازیم
پسرم روی دستم افتاده
سپرم درد می کند بدجور

مثل قابیل بی قبیله شدم
بوی گندم گرفته دنیا را
بس که حوا، هوایی اش کرده
پدرم درد می کند بدجور

هرچه کوه بزرگ می بینی
همگی روی دوش من هستند
عاشقی هم که قوز بالا قوز
کمرم درد می کند بدجور

تو فقط صبر می کنی تجویز
من فقط صبر می کنم یکریز
بس که دندان گذاشتم رویش
جگرم درد می کند بدجور

بستری کن مرا در آغوشت
با دو نخ شعر این هوا، باران
مرغ عشقی بدون همزادم
که پرم درد می کند بدجور


#موسیقی_اعتراضی #هوش_مصنوعی #ایران #حقوق_بشر #دادخواهی #FardinPresents
#مرتضی_خدایگان #هنر_اعتراضی #فراموش_نمیکنیم #آزادی #هوش_مصنوعی
#ai_music_world20
#فردین
#fardin_presents
#شعر_فارسی
#موسیقی
#aimusic
#دیماه #موزیک
#حقوق بشر
#موسیقی_سیاسی
#آهنگ_غمگین #ایران #Iran_protest
#humanity
#humanrights

اگر سعدی زنده بود این شعر را برای این جوانان میسرود نه برای عشق از دست رفته اش ، تقدیم به تمام فرزندان ایران به تمام کسانی که از ماها شجاع تر ، زیبا تر و با شرف تر بودند .
نامشان را زنده نگه دارید ، حداقل کاری که میتونیم انجام بدیم

"دوستان و خانواده این عزیزان اگر راضی به استفاده عکس عزیزانشون در این ویدیو نیستن اطلاع بدن تا ویدیو حذف بشه "

این موزیک‌ویدیو را تحت تأثیر اجرای مردی ساختم که چند روز پیش در مترو، ترانه «وطن» از داریوش اقبالی را خواند. اجرایی ساده اما تکان‌دهنده که دوباره تصویر وطنِ غرق در خون را برایمان زنده کرد.

کاور و موزیک ویدیوی جدید «وطن» داریوش اقبالی با صدای اتُمیک ملودی، تصویری از درد، مقاومت و امید ملتی را به نمایش می‌گذارد که به اسارت درآمده اما هیچ چیز نمی‌تواند روح آزادی‌خواهی‌اش را متوقف کند.

این اثر شاعرانه، روایتگر پرواز پرنده‌ای است که در خون غوطه‌ور است، شکوفه‌ای که در خون می‌شکفد، و قصیده‌ای که حتی در زندان و ویرانی بازتابی از ایستادگی و فداکاری است. ملتی که با هر دم و بازدم، با خون و جان خود فریاد آزادی سر می‌دهد.

«وطن» یادآور این حقیقت است که هیچ ظلمی همیشگی نیست و امید، هرچند دیر، دوباره سر برمی‌آورد.

«سوگند به خون همرهانم» یک آهنگ آزادیخواهانه ایرانی است که سال‌ها پیش توسط جمعی از دانشجویان موسیقی ساخته شد. با وجود اهمیت تاریخی و احساسی این اثر، اطلاعات دقیقی از آهنگساز اصلی آن در دست نیست.

اجرایی که می‌شنوید، یک کاور موسیقایی تولیدشده با هوش مصنوعی است. خوانندهٔ این کاور اتُمیک ملودی است و در تنظیم آن تلاش شده موسیقی حال‌وهوای تک‌خوانی داشته باشد، نه فرم سرود جمعیِ اجرای اصلی.

در ویدیو نیز تلاش شده فضایی هماهنگ با موسیقی و حال‌وهوای اثر ایجاد شود.

ضمن تسلیت به مردم ایران، این اثر به کسانی تقدیم می‌شود که در ماه گذشته جان خود را از دست داده‌اند.

سوگند به خون همرهانم، سوگند به اشک مادران
هرگز به تیغشان نمیرد فریاد جاودانمان

I swear by the blood of my comrades, by tears that the mothers cry
Their blades cannot kill our voice, our spirit will never die

بازسازی سرود سوگند، کاری از دانشجویان موسیقی دانشگاه فرهنگ و هنر

#سوگندنامه #جمعی_از_دانشجویان_موسیقی #دانشگاه_فرهنگ_و_هنر
#ایران #بازخوانی #موسیقی_ایرانی #وطن #صدای_ایران #ایران_ما
#iran #irancover #persianmusic #iranianmusic #voiceforiran

Pahlavi barmigarde (Pahlavi will return) is a common chant used during the 2025-2026 Iran protests against the theocratic Islamic Republic regime of Ayatollah Ali Khameini. The chant calls for the overthrow of the Islamic Republic and the restoration of the House of Pahlavi, who were ousted by the 1979 Islamic Revolution, to the Iranian throne.

Pictured: Reza Shah Pahlavi II